Mercimek çorbası

Mercimek çorbası, ana malzemesi mercimek olan bir çorbadır; vejetaryen olabilir veya et içerebilir ve kabuklu veya kabuksuz kahverengi, kırmızı, sarı, yeşil veya siyah mercimek kullanabilir. Kabuğu ayıklanmış sarı ve kırmızı mercimekler pişerken parçalanarak koyu bir çorba olur. Avrupa, Latin Amerika ve Orta Doğu'da temel bir besindir.

Tarihçe

Mercimek, Yunanistan'daki Franchthi Mağarası'nın Paleolitik ve Mezolitik katmanlarında (9.500 ila 13.000 yıl önce), Suriye'deki Mureybet ve Tell Abu Hureyra'da Mezolitik'in sonunda ve Eriha'da MÖ 8000'e tarihlendirilen bölgelerde ortaya çıkarıldı. MÖ 2400'e tarihlenen Teb Nekropolü'ndeki kraliyet mezarlarında mercimek kalıntıları bulundu. Aristofanes mercimek çorbasına "yemeklerin en lezzetlisi" demiştir. MS 1. yüzyılda derlenen Roma yemek kitabı Apicius, kestaneli mercimek çorbası tarifi içerir.

İncil'de mercimek çorbasından söz edilir: Yaratılış 25:30-34'te Esav, kardeşi Yakup tarafından pişirilen bir kap kırmızı mercimek çorbası için ilk oğulluk hakkından vazgeçmeye razı olur. Yahudi geleneğinde yas zamanlarında mercimek çorbası servis edilir; mercimek yuvarlaklığı bir tam yaşam döngüsünü temsil eder.

Çeşitler

Mercimek çorbası havuç, patates, kereviz, maydanoz, domates, balkabağı, olgun muz ve soğan gibi sebzeleri içerebilir. Yaygın tatlandırıcılar sarımsak, defne yaprağı, kimyon, zeytinyağı ve sirkedir. Bazen kruton, doğranmış ot, tereyağı, zeytinyağı, krema veya yoğurt ile süslenir. Hint mercimek çorbası, çeşitli aromatik baharatlar içerir. Irak ve Levant mutfağında çorba, zerdeçal ve kimyonla tatlandırılır ve üzerine sha'iriyya (شعيرية) adı verilen kızarmış, ince vermicelli eriştesi eklenir ve sıkmak için bir limonla servis edilir. Orta Doğu'da limon suyunun eklenmesi keskin bir tat verir ve yemeğin ağırlığını azaltır. Mısır'da ve Orta Doğu'da çorba servis edilmeden önce genellikle püre haline getirilir ve geleneksel olarak kışın tüketilir.